Ataki paniki, podobnie jak inne zaburzenia lękowe, mogą również występować u dzieci. Przyczyny mogą być różne, na przykład u podstawy może wystąpić uraz, jak może to być żal, lub szczególne obawy związane z decydującą fazą wzrostu. Atak paniki u dzieci, które na nią cierpią , może być sporadyczny lub częsty, a objawy różnią się w zależności od pacjenta. Co to Na szczęście wszystkie objawy związane z atakiem paniki ustępują po krótkim czasie. Dodatkowo sam atak paniki mimo, że często wygląda strasznie to nie jest bezpośrednio niebezpieczny dla życia. Dodatkowo bardzo rzadko atak prowadzi do utraty przytomności. Ataki paniki wywołują bardzo często choroby Atak paniki pojawia się nagle, jest nieprzewidywalny i obezwładniający utrudniając funkcjonowanie osobie, która zmaga się z tą przypadłością. W poniższym wpisie przyjrzyjmy się bliżej stanowi jakim są napady paniki. Zazwyczaj występują one u chorych na zaburzenie lękowe z napadami lęku (tzw. lęk paniczny). Co to jest panika, jak sobie z nią radzić oraz jak pomóc osobie Test na depresję do samodzielnego wypełnienia to narzędzie, które pozwala na wstępną ocenę kondycji psychicznej i określenie prawdopodobieństwa występowania zaburzeń depresyjnych. Warto wykonać go w okresie spadku nastroju, zwłaszcza jeśli pogorszone samopoczucie nie jest jednorazowym epizodem, lecz powtarza się regularnie lub Translation of "paniki" into English. bat, bats, fruit bat are the top translations of "paniki" into English. Sample translated sentence: Ang paniki ay nangangaso ng pagkain at kumakain sa gabi, ngunit natutulog sa umaga. ↔ A bat hunts food and eats at night, but sleeps during the day. W literaturze można spotkać kilka modeli tego jak tworzy się zaburzenie lęku panicznego. Jednym z nich jest model poznawczy lęku panicznego, zakładający, że ataki paniki powstają przez nieprawidłowe, katastroficzne interpretowanie doznań płynących z ciała takich jak zawroty głowy, przyspieszone bicie serca, nudności czy uczucie duszności. Ataki Paniki – w jednym z naszych pierwszych artykułów opisywaliśmy sposoby pokonania ataku paniki, zachęcamy do zapoznania się z tym artykułem w celu głębszego zrozumienia tej dolegliwości. W skrócie ataki paniki charakteryzują się uczuciem bardzo silnego lęku, który paraliżuje nasze logiczne myślenie i doprowadza organizm do U3Z0gJu. Jednym ze sposobów walki z fobiami i atakami paniki jest relaksacja w postaci oddychania przeponą. Jednak to, co w teorii brzmi łatwo, w praktyce okazuje się nieco trudniejsze. Zapewne zwróciłeś uwagę na to, że w chwilach napięcia Twój oddech staje się płytki i szybki. Taka sytuacja jedynie zaostrza stres i ataki paniki, dlatego chcąc je powstrzymać należy zapanować nad oddychaniem. I choć cała ta sztuka sprowadza się do głębokich wdechów i wydechów, nie jest taka łatwa, jakby mogło się wydawać, dlatego wychodźmy Ci naprzeciw ze wskazówkami. Zanim przejdziemy do instrukcji oddychania przeponą, kilka słów o relaksacji. Każdy z nas relaksuje się w jakiś charakterystyczny sposób - ogląda serial, film, czyta książkę, a może bezczynnie zalega na kanapie czy słucha muzyki. Jednak, gdy termin ten pojawia się w zestawieniu z leczeniem zaburzeń lękowych, nie o takie czynności chodzi. W psychologii mówi się o głębokiej relaksacji, czyli czynnościach, które spowalniają pracę serca, oddech, obniżają ciśnienie krwi, napięcie mięśni i redukują myślenie analityczne oraz powodują wzrost aktywności fal alfa w mózgu. To wszystko można osiągnąć poprzez oddychanie przeponą, trening autogenny Schultza, wizualizację spokojnej sceny, sterowanie wyobrażeniami, progresywną relaksację mieśni, deprywację sensoryczną czy ćwicząc jogę. Niektóre z tych metod omówiliśmy już wcześniej, teraz zajmiemy się pozostałymi. Jak oddychać przeponą? Sposób, w który oddychasz jest wyznacznikiem Twojego stanu emocjonalnego. Jeśli się denerwujesz, oddech się spłyca i przyśpiesza. W stanie odprężenia oddychasz głębiej i z udziałem przepony, a nie tylko klatki piersiowej. Dzięki oddychaniu przeponą zwiększasz dopływ tlenu do krwi i mózgu, pobudzasz przywspółczulny układ nerwowy (który pomaga wejść w stan relaksacji), przyśpieszasz wydalanie toksyn z organizmu, poprawiasz koncentrację i możesz się odprężyć. Dlaczego nauka oddychania przeponą jest tak ważna w przypadku osób cierpiących na fobie i zaburzenia lękowe? Bowiem problemy z oddychaniem często są pierwszą oznaką nadchodzącego ataku paniki. Objawiają się przyśpieszeniem i spłyceniem oddechu lub hiperwentylacą. Jeśli na tym etapie zapanuje się nad własnym oddechem, możliwe będzie powstrzymanie napadu. Zamiast niego człowiek wejdzie w stan relaksacji. A teraz do konkretów. Edmund J. Bourne’a w swojej książce "Lęk i fobia. Praktyczny podręcznik dla osób z zaburzeniami lękowymi" proponuje następujący trening. Ćwiczenia oddechowe powinny być wykonywane przez 5 minut dziennie przez dwa tygodnie, najlepiej o stałej porze. Po tym czasie powinieneś zauważyć pierwsze sygnały świadczące o opanowaniu oddechu, większym skupieniu i koncentracji oraz ogólnym uspokojeniu. 1. Połóż się wygodnie na plecach. Połóż rękę na brzuchu pod klatką piersiową. 2. Weź głęboki wdech licząc do sześciu, czyli taki, który poczujesz na samym dnie płuc. Jeśli oddychasz przeponą Twoja ręka powinna się unieść. 3. Przytrzymaj chwilę oddech, a następnie wypuść powoli powietrze przez nos lub usta, również licząc do sześciu. Wyobraź sobie, że wraz z wydychanym powietrzem Twoje ciało robi się coraz bardziej bezwładne. 4. Wykonaj 10 takich serii. Ćwiczenie uspokajania oddechu A jak uspokoić oddech? Na koniec jeszcze szybkie ćwiczenie uspokajające oddech, którego korzeni należałoby szukać w jodze. 1. Weź oddech nosem licząc do pięciu. 2. Wstrzymaj oddech licząc do pięciu. 3. Wypuść powietrze licząc do pięciu. 4. Weź trzy zwykłe oddechy, a następnie powtórz czynności z powyższych punktów. 5. Wykonaj 10 sekwencji. Przy każdej z nich powtarzaj sobie "Odprężam się", "Wyciszam się", "Rozluźniam się". Dzięki tym prostym treningom oddechowym jesteś w stanie nie tylko zapanować nad atakami paniki, ale i poprawisz swoją pamięć oraz koncentrację. Objawy ataku panikiAtak paniki to nagły epizod intensywnego lęku lub dyskomfortu. Reakcja ta może pojawić się bez żadnego konkretnego powodu, również wtedy, kiedy nie ma realnego zagrożenia. Zdarza się, że ataki paniki występują w nocy i wtedy zwykle mają cięższy przebieg. Podczas napadu paniki współczulny układ nerwowy pobudza nadnercza do uwolnienia dużej ilości adrenaliny. Jej nadmiar może w bardzo krótkim czasie spowodować następujące symptomy fizyczne (tzw. objawy somatyczne): kołatanie serca;pocenie się;drżenie;brak tchu;uczucie duszenia się;ból lub dyskomfort w klatce piersiowej; nudności i bóle brzucha;zawroty głowy;mrowienie;dreszcze lub uderzenia somatycznym towarzyszą symptomy psychiczne. Nalezą do nich przede wszystkim silny lęk, niepokój i dyskomfort. Pojawiają się katastroficzne myśli – mam zawał, umrę, zemdleję, wariuję. Często występuje poczucie nierealności i obcości samego siebie (depersonalizacja) oraz uczucie, że cała sytuacja nie dzieje się naprawdę (derealizacja). Ograniczona może być też zdolność do kontaktu z atak paniki trwa kilka lub kilkanaście minut, przy czym objawy mogą utrzymywać się nawet do 30 minut. Sporadycznie poprawa samopoczucia może trwać dłużej. Nagły napad lęku jest zwykle bardzo stresującymi i przerażającym doświadczeniem. Natężenie objawów somatycznych jest tak duże, że osoba, która ich doświadcza boi się o swoje życie. Warto jednak pamiętać, że atak paniki nie spowoduje zatrzymania serca, nie sprawi, że ktoś przestanie oddychać i się udusi albo zemdleje czy popadnie w między atakiem paniki a lękiemObjawy ataków paniki i napadów lęku są podobne, dlatego ich odróżnienie bywa trudne. Oto kilka wskazówek, które mogą być pomocne przy ich lęku zwykle pojawia się jako reakcja na konkretny bodziec lub sytuację np. telefon w środku nocy, natomiast ataki paniki najczęściej występują bez konkretnego wyzwalacza (zagrożenia). Symptomy ataku paniki są intensywne i niepokojące. Objawy lęku mają natomiast różną intensywność, od lęku łagodnego do ciężkiego. Sygnały ataku paniki bardzo szybko się nasilają, podczas gdy oznaki lęku pojawiają się stopniowo w jakimś przedziale czasowym. Ostatnia różnica dotyczy czasu trwania. Objawy ataku paniki znikają po kilku, kilkudziesięciu minutach, natomiast lęku mogą utrzymywać się przez długi ataków panikiAtaki paniki występują u ok. 9 proc. populacji. Częściej pojawiają się u kobiet i osób młodych (między 20. a 45. rokiem życia). Jednak pierwsze epizody mogą wystąpić już w stanów paniki nie są do końca znane. Wśród czynników wywołujących napady paniki wyróżnia się: czynniki genetyczne – należy do nich tzw. „próg lękowy” czyli skłonność do reagowania lękiem, z którą się rodzimy (są osoby bardziej lub mniej lękowe). Ponadto badania naukowe wskazują, że osoby doświadczające ataków paniki oddychają nieco inaczej i mają tendencje do hiperwentylacji;uwarunkowania środowiskowe – zmęczenie, silny stres, choroba, w tym choroba bliskiej osoby, wypadek, używanie substancji paniki a inne schorzeniaObjawy intensywnego epizodu lęku mogą występować w zaburzeniach psychicznych, tj. np. zaburzenia lękowe, depresje, psychozy, zaburzenia świadomości, uzależnienia oraz w schorzeniach somatycznych np. astma oskrzelowa, niewydolność czy zawał serca, niewydolność wątroby, zaburzenia endokrynologiczne (np. schorzenia tarczycy, nadnerczy, trzustki), hipoglikemia, nowotwory mózgu, stwardnienie sobie radzić z atakami paniki?Jeśli ktoś doświadcza ataku paniki po raz pierwszy, powinien skontaktować się lekarzem, a nawet wezwać pogotowie w celu wykluczenia somatycznego podłoża pojawiających się objawów. W przypadku kolejnego epizodu osoba go przeżywająca wie już mniej więcej czego się spodziewać. Warto skorzystać z poniższych podpowiedzi, w celu złagodzenia symptomów:Nie walczyć z paniką. Stawianie oporu pojawiającym się objawom może je tylko zaostrzyć. Należy starać się zaakceptować odczuwany lęk, nie walczyć z nim, gdyż próba uniknięcia lęku może wywołać niepokój i nasilić epizod paniki. Nie wolno też straszyć samego siebie, tylko starać się dodawać sobie otuchy np. poprzez użycie takich stwierdzeń: „to przeminie”, „uporałam się z tym wcześniej, to i dam radę teraz”.Starać się odzyskać kontrolę nad oddechem. Oddychać powoli, głęboko i przez nos. Pozwoli to przeciwdziałać hiperwentylacji. Watro podjąć jakąś (choćby minimalną) aktywność fizyczną. Pozwoli to rozładować nadmiar energii i starać się odwrócić uwagę od tego, co się dzieje z ciałem i od napływających katastroficznych myśli. Zwrócić uwagę na przedmioty czy osoby w najbliższym otoczeniu. Zadzwonić do kogoś lub zacząć czytać coś w telefonie. Jeśli jesteśmy w sklepie można policzyć ludzi stojących w kolejce albo pieniądze w portfelu. Pomocne może być też liczenie wstecz od 100 z przeskokiem co trzy (100, 97, 94, itd.) lub zaśpiewanie czy recytacja wiersza. Można także wziąć zimny pomóc osobie doświadczającej epizodu paniki?Ataki paniki pojawiają się bez ostrzeżenia i mogą być bardzo przerażające, dlatego ważne jest, aby wszyscy zachowali spokój. Mając na uwadze fakt, że objawy osiągają zwykle najwyższą intensywność w ciągu 10 minut należy działać szybko, żeby pomóc je złagodzić. Co zatem warto i czego nie należy robić, jeśli ktoś w naszej obecności ma atak paniki?1. Absolutnie nie wolno krzyczeć, oceniać i wyśmiewać osoby przeżywającej atak. Na nic zdadzą się komentarze w stylu: „Uspokój się”, „Nie rób przedstawienia”, „Nic ci nie będzie”. Zamiast tego warto spokojnym głosem zapewnić o swojej obecności i gotowości do wsparcia. Powiedz: „Jestem tutaj i będę, dopóki to się nie skończy”, „Wszystko będzie dobrze, nic ci nie grozi”.Pomóż osobie potrzebującej przyjąć możliwie jak najbardziej wygodną i stabilną pozycję. Jeśli widzisz, że nie jest ona w bezpiecznym miejscu, pomóż jej znaleźć się tam, gdzie jej nic nie grozi. Nie podejmuj jednak działań gwałtownie. Uprzedź osobę doświadczającą epizodu paniki, że jej też odwrócić uwagę osoby w trakcie ataku od tego, co się z nią dzieje np. zadając pytania niezwiązane z samym ataków panikiPojedynczy napad paniki nie jest klasyfikowany jako zaburzenie psychiczne. O zaburzeniu mówimy, jeśli podczas doświadczania ataku człowiek interpretuje jego objawy jako zagrażające dla życia lub zdrowia psychicznego i zaczyna się ich obawiać. Pojawia się wtedy tzw. lęk antycypacyjny, czyli tzw. "lęk przed lękiem", który sprawia, że pacjenci zaczynają się martwić, żyją w napięciu i niepokoju. Zwykle mocno skupiają się na objawach somatycznych, wnikliwie obserwują, co dzieje się z ich ciałem. Robią badania, szukają informacji na temat różnych chorób. Najpoważniejszą jednak konsekwencją napadów paniki jest unikanie. Najpierw zwykle sprowadza się to do unikania miejsc związanych bezpośrednio z atakiem np. ulic, galerii handlowych, określonych środków transportu itp. Potem lęk rozszerza się na coraz więcej obszarów osób zaczyna bać się każdego wyjścia z domu. Powoduje to trudności w życiu osobistym oraz zawodowym i prowadzi do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Mogą pojawić się objawy depresji, wzrasta też ryzyko paniki można i należy leczyć. Rokowania co do poprawy są dobre. W leczeniu epizodów paniki wykorzystuje się zarówno farmakoterapię, jak i psychoterapię. Cele leczenia są dwa. Po pierwsze przerwanie napadu lęku, po drugie profilaktyka kolejnych stanów paniki. Podstawową metodą leczenia zaburzeń lękowych w tym ataków paniki jest psychoterapia. Pozwala ona rozwiązać problem psychologiczny oraz wykorzystywać wiedzę i umiejętności terapeutyczne w celu psychoedukacji. Jak pokazują badania jedną z najskuteczniejszych form leczenia ataków paniki jest podjęcie terapii w nurcie poznawczo-behawioralnym (CBT). W czasie jej trwania pacjenci uczą się identyfikowania a następnie kwestionowania i przeformułowania przekonań na temat lęku i paniki. Następuje też zamiana katastroficznych myśli na pozytywne. Kolejnym zadaniem psychoterapii jest nauka technik niektórych przypadkach konieczne jest leczenie farmakologiczne. W celu przerwania napadu lęku, wykorzystuje się doraźnie i krótkotrwale leki z grupy tzw. benzodiazepinów. Natomiast, aby przeciwdziałać nawrotom stosuje się leki przeciwdepresyjne z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu serotoniny (SSRI). O tym, który preparat i w jakiej ilości powinien być stosowany decyduje lekarz działań terapeutycznych pomocne jest też dbanie o tzw. higienę życia. Warto się wysypiać, ograniczyć spożywanie kawy, zadbać o ruch, w tym również ruch na świeżym tematy: Jak rozmawiać z dzieckiem o wojnie?Czym są fobie? Rodzaje, objawy i leczenieLęk separacyjny – czym jest? Jak sobie z nim radzić?Źródła:„Lęk i fobia. Praktyczny podręcznik dla osób z zaburzeniami lękowymi” Edmund J. Bourne;„Zaburzenia lękowe. Podręcznik z ćwiczeniami opartymi na terapii poznawczo-behawioralnej” David Clarke, Aaron T. Beck;„Wytrenuj swój mózg” Seth J. Gillihan, Jolanta Grygiel. W artykule dowiesz się: Na czym polega atak panikiSkąd to się bierze i poznasz jego czynniki wzmagająceJakie jest 13 najczęstszych objawów w trakcie napaduIle trwa atak panikiJak przetrwać atak paniki w samotnościJak wspierać osobę, która przechodzi napad panikiO opcjach leczenia i przeciwdziałania atakom paniki W odróżnieniu od chorobliwego (uogólnionego lęku) atak paniki uderza nagle, niespodziewanie. Często towarzyszy mu poczucie zagrożenia, nadciągającej katastrofy oraz przymusu natychmiastowej ucieczki. Napady paniki pojawiają się w różnych niespodziewanych sytuacjach. Masz poczucie totalnej utraty kontroli, albo utraty zmysłów czy zbliżającej się śmierci. Kiedy pojawia się atak paniki, Twój stan zmienia się w gwałtowny i alarmujący sposób, tak jakby świat stawał na głowie. Niektórzy tak to relacjonują: “Zajmowałem się swoimi zwykłymi sprawami i … nagle zdarzyła się ta katastrofa..”“Czułem się jak bezbronne dziecko rzucone w jakąś przerażającą otchłań, z której nie ma powrotu”“Po prostu czułam się jakbym zwariowała” Po pierwszym ataku paniki , który jest doświadczeniem przerażającym, zaczyna się lęk przed kolejnymi atakami. Zaczynasz, bać się ataków paniki i unikać sytuacji, w których pojawił się pierwszy atak. Jeśli się powtórzy to zaczynasz unikać kolejnej sytuacji i tak do izolacji, albo lęku uogólnionego czy zaburzeń lękowych. “Czy moje serce będzie nadal biło?”“Umieram wiem to na pewno, teraz to już umrꔓCzy oddycham prawidłowo?”“Czy moje nogi nie odmówią mi posłuszeństwa?”“Co będzie jak zemdleje?”“Czy znajdę drogę do domu?”“A jeśli mnie zabiorą do szpitala, zostawię dzieci na ulicy?” Na czym polega atak paniki? Skąd to się bierze? Reakcja na atak paniki Uciekaj albo walcz Kiedy ciało staje w obliczu bezpośredniego niebezpieczeństwa, mózg nakazuje autonomicznemu układowi nerwowemu aktywację reakcji „uciekaj lub walcz”. Ciało jest zalane szeregiem substancji chemicznych, w tym adrenaliną, które wywołują zmiany fizjologiczne. Na przykład tętno i oddech są przyspieszone, a krew przepływa do mięśni, aby przygotować się do walki fizycznej lub ucieczki. Mówi się, że atak paniki następuje, gdy wyzwalana jest reakcja „uciekaj lub walcz”, ale nie ma niebezpieczeństwa. Osoba może odczuwać objawy ataku paniki w nieszkodliwych i pozornie bez stresowych sytuacjach, takich jak oglądanie telewizji lub podczas snu. Nie mamy, jak do tej pory, jasnej odpowiedzi na tak zadane pytanie. Natomiast z pewnością znamy i możemy określić, niektóre z czynników, które mogą wpływać na organizm, aby niewłaściwie aktywował strategię „uciekaj albo walcz”, i są to: Przewlekły (utrzymujący się) stres – powoduje, że organizm wytwarza wyższy niż zwykle poziom stresujących substancji chemicznych, takich jak adrenalinaOstry stres (np. doświadczenie traumatycznego zdarzenia) – może nagle zalać organizm dużą ilością stresogennych substancji nawykowa – zaburza równowagę gazów we krwi, ponieważ we krwi nie ma wystarczającej ilości dwutlenku węglaIntensywny wysiłek fizyczny –kiedy Twój trening, był tak intensywny, że nie możesz złapać oddechu, u niektórych osób może to powodować skrajne reakcjeNadmierne spożycie kofeiny – kofeina zawarta w kawie, herbacie i innych napojach jest silnym stymulantemChoroba – może powodować zmiany fizyczneNagła zmiana otoczenia – np. wejście do przepełnionego, gorącego lub dusznego otoczenia Kto doświadcza najczęściej ataków paniki? Każdy z nas może doświadczyć ataku paniki. Jednak w psychologii wciąż, szukamy różnic i wspólnych mianowników, i odkryliśmy, że na ataki panik mogą wpływać szczególnie dwa czynniki; Wiek: Ataki paniki zwykle pojawiają się po raz pierwszy w wieku nastoletnim lub wczesnej dorosłości. Jednak podkreślam, to jeszcze raz, ludzie w każdym wieku, w tym dzieci, mogą doświadczać ataków panikiPłeć: Kobiety dwa razy częściej niż mężczyźni rozwijają zespół lęku napadowego 13 najczęstszych objawów w trakcie napadu paniki Kołatanie serca lub tachykardiaPocenie się Drżenie (słabe lub mocniejsze)Uczucie braku tchu lub dusznościUczucie dławienia się Ból lub dyskomfort w klatce piersiowej; ucisk klatki piersiowejNudności lub dyskomfort w jamie brzusznejZawroty głowy lub omdleniaDerealizacja lub depersonalizacjaStrach przed utratą kontroli lub chorobą psychiczną; ( to było poczucie odrealnienia, tak relacjonuje to jedna z pacjentek; jakbym w jednej chwili nie miała żadnego wpływu na własne myśli, czułam się obco we własnym ciele i głowie. To było przerażające uczucie i byłam głęboko przekonana, że nigdy się nie skończy)Strach przed śmiercią; (byłam przekonana, że umieram, moje dzieci zostaną bez opieki, a mnie czeka ciężka śmierć. Chciałam, żeby mi ktoś pomógł, karetka, ludzie, lekarze. Jestem za każdym razem pewna na 100%, że teraz to na pewno nie wyjdę z tego żywa. Ataki paniki zdarzają mi się obecnie rzadziej, raz na pół roku, ale sama myśl o nich mnie przeraża)Parestezje; czyli niewłaściwe odczuwanie bodźców w wyniku uszkodzenia nerwów obwodowych. W doświadczeniu to pieczenie, kłucie, mrowienie, uczucie palenia w okolicy skóry. Najczęściej bardzo nieprzyjemne dolegliwości określane często jako drętwienie oraz mrowienie. Objawy parestezji pojawią się nagle i szybko znikają, obejmują kończyny górne lub kończyny dolne. Chociaż mrowienie i drętwienie nie są związane z bólem, powodują spory dyskomfortDreszcze lub uderzenia gorąca Ile trwa atak paniki? Okres intensywnego strachu i specyficznych objawów, które wymieniłam w poprzedni akapicie trwają od siedmiu do dziesięciu minut. Wydaje się, że to dość krótko, natomiast może to być najdłuższe 10 minut w życiu osoby, która przechodzi atak paniki, jak i osoby towarzyszącej. Sugestie dotyczące radzenia sobie z atakami paniki Jak przetrwać najgorszych 10 minut w życiu podczas ataku paniki, kiedy jesteś sam? Unikaj „dialogu ze sobą”, który skupia twoją uwagę na objawach – nie mów sobie „Przestań panikować!” lub „Zrelaksuj się!”. Jeśli przechodziłeś wcześniej ataki paniki spróbuj sobie przypomnieć, że objawy napadu paniki są nieprzyjemne, ale nie zagrażają życiu. przyjmij do świadomości, że masz atak paniki, że to mija i nic złego się Tobie nie stało. Jak przetrwać najgorszych 10 minut w życiu podczas ataku paniki, kiedy jesteś sam? Spróbuj uspokoić oddech Skoncentruj swoją uwagę na czymś poza własnym ciałem i objawami. Najczęściej działające strategie: Odwróć uwagę, odliczając od 100 wstecz w trójkachPrzywołaj słowa z ulubionej piosenki Skoncentruj się na widokach i dźwiękach wokół ciebieRozejrzyj się wokół siebie i znajdź kolejno: 5 rzeczy, które widzisz, 4 rzeczy, które możesz dotknąć, 3 rzeczy, które możesz usłyszeć, 2 rzeczy, które możesz poczuć i 1 rzecz, którą możesz posmakowaćKostka lodu Jeśli usilnie będziesz próbował uciekać z tej sytuacji, lub ją wyprzeć, Twoja reakcja tylko wzmocni wrażenie, że twoje ataki paniki są nie do zniesienia. Jeśli usiądziesz i pozwolisz, by objawy minęły, nabierzesz pewności, że sobie radzisz. Jeśli doświadczyłeś już wcześniej ataków paniki, dobrze jest abyś wcześniej opracował strategię. Na przykład umów się z przyjacielem, przyjaciółką, że do niej w tym czasie dzwonisz. Możesz udać się do szpitala na izbę przyjęć po leki uspakajające Jak wspierać osobę, która właśnie przechodzi atak paniki, a Ty jesteś świadkiem? To, co możesz zrobić to przede wszystkim być, ciałem i umysłem. Towarzyszyć i zachować odrębność emocjonalną, nie próbować wczuwać się w stan bliskiej osoby, w tej sytuacji nadmierne empatyzowanie jest wręcz szkodliwe. Nic więcej i aż tyle. Ważne, żeby ktoś, kto towarzyszy osobie, doświadczającej takiego ataku, sam nie wpadł w panikę 🙂 Dobrze, byłoby gdybyś towarzyszył ze świadomością, że atak trwa od siedmiu do dziesięciu minut. Możesz się wspierać zegarkiem ustawić budzić i kontrolować czas. Zanim zaczniesz pomagać, spróbuj się sam uspokoić i sam ugruntować. Zbadaj swoje położenie. Mocno stań całymi stopami na ziemi, podłodze, miej oparcie w gruncie i bądź bardzo przy sobie. Jeśli siedzisz poczuj oparcie i skup się na swoim ciele, poczuj oparcie pod plecami. Spróbuj mówić łagodnie, z ciepłem w głosie i troską. Jakich zwrotów używać przy napadzie paniki? Co możesz mówić? Jakich słów używać? Co najczęściej pomaga i sprawdza się w trakcie 10 minut. Przede wszystkim zadbaj o to, aby Twoje słowa nie brzmiały jak rozkaz, lub polecenie, to może wywołać większe napięcie i zwiększyć objawy. Przykłady właściwych zwrotów przy ataku paniki poniżej: Patrz na mnie proszę I spróbuj łapać kontakt wzrokowy z osobą doświadczającą ataku paniki, próbuj, próbuj i jeszcze raz próbujSpróbuj oddychaćPooddychajmy razem (skupiamy się na tym, aby osoba, ta oddychała, nabrała powietrza)Zobacz jestem tu z Tobą (czasem pomaga dotyk)Minęło już ….. minut. To jest atak paniki, przeżywałaś już go …. razy, przejdzie po dziesięciu minutach. Przez jakiś czas będziesz się tak czuł. To minie. To nic nowego Jakich zwrotów używać przy napadzie paniki? Opcje leczenia i przeciwdziałania atakom paniki Jeśli doświadczyłeś ataku paniki, w pierwszej kolejności sprawdź proszę, czy objawy lęku fizycznego nie są spowodowane chorobami fizycznymi; takimi jak cukrzyca lub nadczynność tarczycy, konieczne będą badania i wizyta u lekarza. Odpowiednie leczenie tych chorób powinno powstrzymać nawroty objawów podobnych do paniki. Jeśli ataki paniki są spowodowane lękiem, masz następujące opcje leczenia: Farmakoterapia, wizyta psychiatry i lekiPsychoterapia, praca własna, leczenie zazwyczaj nie jest krótkotrwałeTerapia biofeedbackTechniki zarządzania stresemPrawidłowe techniki oddychaniaTechniki relaksacyjneNauka umiejętności rozwiązywania problemów i własnych reakcji na nieZmiany stylu życia, takie jak dbałość o dietę, ćwiczenia i sen A najlepiej łączyć wszystkie wymienione wyżej opcje. Spis treści:Minimalizacja skutków ataków panikiLeki na ataki paniki?MasażeAktywność fizycznaMindfulness i medytacjaJak się pozbyć ataków paniki na dobre?Co powoduje ataki paniki?Po co nam emocje?Jak znaleźć źródło?A jeśli nie jestem w stanie dotrzeć do źródła?PsychoterapiaPerfect Life ProcessBibliografia i źródłaRozwińW artykule „Atak paniki – czym jest, jak go rozpoznać i jak sobie z nim poradzić” dowiedziałeś/aś się, co to są ataki paniki; objawy, po których możesz rozpoznać paniczny lęk, oraz co możesz zrobić, żeby poradzić sobie z epizodem napadu lęku doraźnie. Z kolei w artykule „Pierwsza pomoc – jak rozpoznać i pomóc komuś, kto doświadcza ataku paniki” pisaliśmy o tym, jak pomóc innej osobie, kiedy ta doświadcza ataków jednak doświadczasz ich osobiście od dłuższego czasu, zdarzają Ci się często, lub są intensywne, dobrze wiesz, że mogą doprowadzić człowieka do szału. Objawy ataków paniki są nie tylko trudne do zniesienia tu i teraz. Organizm zużywa na nie mnóstwo energii – co może prowadzić do chronicznego zmęczenia, silnej nerwicy, agorafobii, fobii społecznej czy depresji. W końcu zdarzają się one nie tylko w domu, wśród wspierających nas osób. Możesz doświadczać ataku paniki w pracy, na uczelni, w restauracji czy innych miejscach; wśród ludzi, przed którymi chcesz po prostu… dobrze wypaść. Takie powtarzające się ataki psychicznie nas niszczą. Dlatego właśnie czas najwyższy przyjrzeć się temu, jak strategicznie podejść do leczenia ataków paniki; co zrobić, by łatwiej sobie z nimi radzić, a nawet… pozbyć się tego problemu raz na zawsze. Zacznijmy od czegoś skutków ataków panikiPraca z atakami paniki nie jest prosta. Zanim zabierzemy się za ich likwidację, dobrze jest je najpierw osłabić na tyle, by pozwoliły na w miarę normalne na ataki paniki?Pierwsze, co przychodzi na myśl, to wsparcie farmakologiczne. I to wcale niegłupi pomysł. Leki przeciwdepresyjne i uspokajające, (przede wszystkim selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i wenlafaksyna) mają potwierdzone działanie w zmniejszaniu intensywności i częstotliwości ataków paniki[1]. Pamiętaj jednak o tym, by zawsze słuchać zaleceń lekarza. Samowolka może skutkować brakiem pożądanego efektu (albo nawet pogorszeniem problemu) z jednej strony; z drugiej – z uzależnieniem[2].MasażeDużym problemem, występującym przy atakach paniki, są spięte mięśnie – często boleśnie. By złagodzić ból i nieco się zrelaksować, możesz skorzystać z pomocy masażysty[3]. W wielu miastach możesz taką usługę zamówić prosto do swojego domu. Terapia masażem jest coraz częściej wykorzystywana jako terapia pomocnicza w radzeniu sobie z lękiem, depresją i stresem[4]. Ma działanie nie tylko czysto fizyczne, rozluźniające. Dotyk sam w sobie ma ogromne, udowodnione znaczenie terapeutyczne w problemach ze zdrowiem[5].Aktywność fizycznaSporty, zwłaszcza aerobowe[6], mają ogromny, pozytywny wpływ nie tylko na zdrowie fizyczne, ale także na zdrowie psychiczne i dobre samopoczucie. Istnieją silne dowody na to, że ćwiczenia i regularna aktywność pozytywnie wpływa na procesy lękowe[7]. Nasze ciała i umysły dosłownie lepiej radzą sobie z przetwarzaniem sygnałów. Lepiej radzą sobie z rozpoznawaniem, które bodźce stanowią o zagrożeniu, a które są niegroźne. Dzięki temu reakcja na nie jest po prostu dużo bardziej adekwatna do sytuacji[8][9]. Dzięki ćwiczeniom rośnie także nasze poczucie, że jesteśmy w stanie poradzić sobie z każdą sytuacją – co ma również ogromny wpływ na poziom odczuwanego lęku[10]. Mindfulness i medytacjaMedytacja jest dobra nie tylko wtedy, kiedy czujesz stres. Powinna być stałym elementem dnia każdego z niezwykle pomocną rzeczą przy radzeniu sobie z lękiem, jest… medytacja[11]. Jej pozytywne działanie potwierdza się nawet u osób, u których nieskuteczna okazała się farmakoterapia[12]. Nie stwierdzono przy tym żadnych negatywnych konsekwencji z jej stosowania[13]. Medytacja jest polecana nie tylko osobom z atakami paniki, depresją czy cierpiącym na przewlekły stres. Jej pozytywny wpływ na życie jest tak ogromny[14], że włączenie, chociaż krótkich sesji medytacji czy treningu uważności mindfulness, powinien rozważyć się pozbyć ataków paniki na dobre?Powiedzieliśmy sobie już dość dużo na temat tego, jak łagodzić ataki paniki. Co jednak zrobić, by móc się z nimi uporać raz na zawsze? Na zawsze móc o nich zapomnieć? Czy jest to możliwe?W wielu przypadkach – tak. Ale to nie takie pierwszym artykule o atakach paniki dużą wagę przyłożyliśmy tam bodźcowi, który te ataki paniki wywołuje. To jest klucz do rozwiązania problemu ataków paniki: znalezienie ich źródła i akceptacja powoduje ataki paniki?Wbrew nazwie, źródłem ataków paniki nie musi być tylko lęk. Może on być tylko skutkiem innych, silnych emocji, które przeżywasz – np. uczucie wstydu, bezsilności czy żalu. Może to być nawet… gniew. Jak to możliwe?Nasze społeczeństwo nakłada określone ramy co do tego, jakie emocje możemy wyrażać, a jakie powinniśmy zachować dla siebie. Takie restrykcje potrafią być tak silne, że zaczynamy nieraz podświadomie wierzyć, że danej emocji nam czuć >>nie wolno<<. Czy to z powodów religijnych (np. wystrzegamy się gniewu, pożądania, zazdrości), czy przez to, jak zostaliśmy wychowani (wyrażanie irytacji było surowo karane) i tak dalej. Nagromadzenie emocji, których nie chcemy odczuwać (bo wierzymy, że nam nie wolno, że nie powinniśmy, że to coś złego lub “my tacy nie jesteśmy”) może sprawić, że zaczynamy czuć się silnie wewnętrznie niespójni. A zaburzenie potrzeby orientacji, czyli wewnętrznej spójności przekonań (która jest jedną z fundamentalnych potrzeb naszego umysłu) jest z kolei bodźcem wystarczającym do – chociażby – wystąpienia ataku paniki. Po co nam emocje?Tymczasem musisz pamiętać o tym, jak ważne funkcje spełniają emocje w naszym życiu i naszej psychice. Wszystkie emocje – nie tylko te miłe i przyjemne, które chcemy czuć i w sobie wywoływać. Te nieprzyjemne (jak gniew, wstyd, frustracja, zazdrość, lęk, smutek, żal itd.) mają swoje ważne zadanie. One powstają po to, by zwrócić na coś naszą uwagę. Jeśli je ignorujemy – robią tego, by uprzykrzyć nam życie. Emocje to część naszego instynktu i naszej przewagi ewolucyjnej. Prawdopodobnie nie rozwinęliśmy cywilizacji, gdybyśmy byli pozbawieni emocji (jakiejkolwiek z nich). Ba! Prawdopodobnie byśmy nawet nie przetrwali jako gatunek. Dlatego jeśli “chcą” nam coś pokazać, będą to robić do skutku – dopóki nie zwrócimy na to swojej emocje zawsze znajdą jakieś ujście – niestety zwykle nie takie, jakiego byśmy sobie znajdziemy to, do czego nas prowadzą – rozpłyną się. Jeśli nie – będą narastać, narastać, narastać… i szukać ujścia. Jeśli im go nie damy – znajdą go sobie same. Czy to w postaci wybuchu gniewu, czy ataku paniki, czy zaburzając funkcjonowanie naszego organizmu (jak to ma miejsce w chorobach psychosomatycznych) – to wszystko zależy od konkretnej osoby. Niemniej ujście znajdą zawsze. Dlatego naszym zadaniem jest znaleźć główną emocję i się nią zaopiekować – znaleźć to, do czego nas znaleźć źródło?Wadą emocji jest to, że nie potrafią wskazać nam tego, co je wywołało, bezpośrednio. Robią to w bardzo pośredni sposób – po prostu zwiększając swoją intensywność, jeśli nie dotrzemy do źródła. To działa trochę jak zabawa w “ciepło-zimno”.Sprawa, jak widać, nie jest prosta. By mieć jakikolwiek punkt zaczepienia, spróbuj przypomnieć sobie moment, w którym zaczęły się pojawiać. Może to być:śmierć kogoś bliskiegorozwód, zerwaniezniszczenie relacji z rodziną, przyjacielemutrata pracyprzeprowadzkachoroba swoja lub kogoś bliskiegoinna, diametralna zmiana sytuacji życiowejkontakt z osobami w trudnej sytuacji życiowejTo tylko przykłady – takich zdarzeń może być dużo, dużo więcej. Mogą być mniej lub bardziej oczywiste, jednak nie poddawaj się. Pomyśl i zwróć uwagę na to, jakie uczucia Ci towarzyszą, kiedy pomyślisz o danej sytuacji (zabawa w ciepło-zimno, pamiętasz?).Kiedy już znajdziesz ten moment, przyjrzyj się tamtej sytuacji i poszukaj, jakie uczucia Ci wtedy towarzyszyły (poza, naturalnie, lękiem), oraz jakie przekonania mogły do nich jeśli nie jestem w stanie dotrzeć do źródła?Pamiętaj, że jest to bardzo trudne. Ataki paniki często mogą zostać wywołane przez myśli, których nie jesteśmy świadomi i trudno jest je sobie przypomnieć. Dlatego punktem zaczepienia, który może Ci się przydać, to analiza tego, kiedy doświadczasz ataków zdarzają się one w jakimś określonym miejscu? Lub w miejscach, które mają z sobą coś wspólnego? Może sytuacje są zbliżone? Czy towarzyszą Ci wtedy jakieś konkretne osoby (osoby o konkretnych cechach), zwierzęta, obiekty? Co się dzieje bezpośrednio przed wystąpieniem ataku paniki? O czym wcześniej myślisz?Pamiętaj – jeśli myśli i uczucia, które wywołują atak paniki są zbyt trudne, bolesne czy stanowią dla Ciebie samego/j temat tabu, Twój umysł będzie bronić do tego miejsca dostępu. Dlatego nieocenioną pomocą będzie chciał/a zobaczyć jakie przekonania u mnie powodowały ataki paniki, a jakie inne przekonania broniły do nich dostępu (i jak sobie z nimi poradziłem), to nagrałem na ten temat prezentację: PsychoterapiaWażne! Psychoterapeutą wg polskiego prawa może być każdy[15][16]. Nie istnieje w Polsce prawna regulacja co do tego, kto może świadczyć takie usługi. Dlatego możesz trafić na kogoś, czyje usługi mogą skutkować brakiem poprawy, a nawet pogorszeniem Twojego stanu – częstszymi atakami paniki, depresją, silną nerwicą. Dlatego zweryfikuj osobę, która oferuje psychoterapię. Co powinieneś/nnaś wiedzieć, idąc na terapię?Czy osoba ją oferująca ukończyła studia na kierunku psychologii?W jakim nurcie przeprowadza psychoterapię (pewne nurty zostały znacznie lepiej zweryfikowane naukowo niż inne)?Ilu osobom z podobnymi dolegliwościami do Twoich zdołała do tej pory pomóc, a ilu nie? To drugie jest szczególnie ważne – nie każda psychoterapia kończy się bowiem sukcesem. Co więc z tego, że wybrany przez Ciebie terapeuta skutecznie pomógł np. 2 osobom, skoro 10 innymi w międzyczasie nie był w odbyła szkoleń i jakie?Ile lat praktykuje ten zawód?Perfect Life ProcessInnym narzędziem, które może Ci pomóc dotrzeć do źródła ataków paniki, jest nasz produkt, Perfect Life Process (PLP). Bazuje on na instalacji maksymalnie bliskich prawdy przekonań filarowych – zarówno na poziomie intelektu, jak i emocji. Zdecydowanie ułatwiają one otwarcie się na swoje wnętrze i pracę z trudnymi chciał bardziej zrozumieć metodą, jaka za nim stoi zobacz trzy poniższe prezentacje:Trzy sposoby, w jakie tworzą i zmieniają się Twoje przekonania2 sposoby jak pracować nad swoimi przekonaniamiOdtajnione akta Cia – bez czego Twój umysł się rozpadaBibliografia i źródła[1] Andrisano C1, Chiesa A, Serretti A. Newer antidepressants and panic disorder: a meta-analysis. Int Clin Psychopharmacol. 2013 Jan;28(1):33-45.[2] Cosci F1,2, Chouinard G3. Acute and Persistent Withdrawal Syndromes Following Discontinuation of Psychotropic Medications. Psychother Psychosom. 2020 Apr 7:1-24.[3] Massage Therapy for Health. NCCIH Clinical Digest for health professionals. National Center for Complementary and Integrative Health. Published December 2018.[4] Sherman KJ, Ludman EJ, Cook AJ, et al. Effectiveness of therapeutic massage for generalized anxiety disorder: a randomized controlled trial. Depress Anxiety. 2010;27(5):441-50.[5] Weze, C., Leathard, H. L., Grange, J., Tiplady, P., & Stevens, G. (2007). Healing by gentle touch ameliorates stress and other symptoms in people suffering with mental health disorders or psychological stress. Evidence-based complementary and alternative medicine : eCAM, 4(1), 115–123.[6] Broman-Fulks JJ, Storey KM. Evaluation of a brief aerobic exercise intervention for high anxiety sensitivity. Anxiety Stress Coping. 2008 Apr;21(2):117-28.[7] Anderson, E., & Shivakumar, G. (2013). Effects of exercise and physical activity on anxiety. Frontiers in psychiatry, 4, 27.[8] Broman-Fulks JJ, Storey KM. Evaluation of a brief aerobic exercise intervention for high anxiety sensitivity. Anxiety Stress Coping. 2008 Apr;21(2):117-28.[9] Smits JA, Berry AC, Rosenfield D, Powers MB, Behar E, Otto MW. Reducing anxiety sensitivity with exercise. Depress Anxiety. 2008;25(8):689-99.[10] Petruzzello SJ, Landers DM, Hatfield BD, Kubitz KA, Salazar W. A meta-analysis on the anxiety-reducing effects of acute and chronic exercise. Outcomes and mechanisms. Sports Med. 1991 Mar;11(3):143-82.[11] Bahrke M. S., Morgan W. P. (1978). Anxiety reduction following exercise and meditation. Cognit. Ther. Res. 2, 323–333[12] Ninomiya A, Sado M, Park S, Fujisawa D, Kosugi T, Nakagawa A, Shirahase J, Mimura M. Effectiveness of mindfulness-based cognitive therapy in patients with anxiety disorders in secondary-care settings: A randomized controlled trial. Psychiatry Clin Neurosci. 2020 Feb;74(2):132-139.[13] Saeed SA, Cunningham K, Bloch RM. Depression and Anxiety Disorders: Benefits of Exercise, Yoga, and Meditation. Am Fam Physician. 2019 May 15;99(10):620-627. [14] Carter KS, Carter R 3rd. Breath-based meditation: A mechanism to restore the physiological and cognitive reserves for optimal human performance. World J Clin Cases. 2016 Apr 16;4(4):99-102.[15] Kancelaria Sejmu RP, Ustawa z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów., Internetowy System Aktów Prawnych.[16] Kancelaria Sejmu RP, Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach, Internetowy System Aktów Prawnych. Trypofobia to lęk, którego powodem są obrazy lub rzeczy składające się z dużej liczby niewielkich dziur o nieregularnych kształtach. Nie jest to zaburzenie psychiczne w sensie ścisłym, jednak nie da się ukryć, że przypadłość ta znacznie zmniejsza komfort codziennego funkcjonowania. Jeśli podejrzewasz, że ten problem dotyczy Ciebie, sprawdź, czy masz charakterystyczne objawy lub wykonaj jeden z internetowych testów. Trypofobia – sprawdź, czy masz charakterystyczne objawy Trypofobia to lęk przed przedmiotami lub obrazami, na których występują skupiska małych dziur o nieregularnych kształtach. Na pierwszy rzut oka przypadłość ta wydaje się irracjonalna, czego dowodem jest sceptyczna opinia Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych oraz APA (American Psychiatric Association), które nie zaliczają tego problemu do fobii oraz zaburzeń psychicznych. Jednak badania z lat 90. XX wieku przeprowadzone przez M. Rufo potwierdzają, że istnieje spora grupa osób, która boi się dziur. Jeśli chcesz sprawdzić, czy problem ten dotyczy Ciebie, przyjrzyj się charakterystycznym objawom. Osoba, która zmaga się z trypofobią, na widok truskawki, plastra miodu, żółtego sera z dziurami czy bąbelków w napoju gazowanym doświadcza następujących symptomów: ataki paniki, przyspieszone bicie serca, duszności, drżenie rąk, gęsia skórka, nudności, bóle głowy, odruch natychmiastowego odwrócenia głowy. Warto zaznaczyć, że lęku i niepokoju nie można tutaj utożsamiać z obrzydzeniem. Wiele osób brzydzi się porowatej skóry, chorób skórnych, nietypowych zwierząt lub roślin, jednak nie jest to równoznaczne z trypofobią. W 2018 r. na jednej z grup na Facebooku przebadano osoby, które dostrzegały u siebie oznaki tej nietypowej fobii. Jak się okazało, zdecydowana większość tej grupy brzydziła się widoku dużych skupisk otworów, jednak nie przejawiała charakterystycznych objawów. Trypofobia – na czym polegają testy internetowe? Przed udaniem się do specjalisty wiele osób chce wstępnie zdiagnozować swoją dolegliwość. Bardzo dużą popularnością cieszą się np. internetowe testy na depresję. Polegają one na udzieleniu odpowiedzi na krótką serię pytań, a uzyskanie określonej liczby punktów stanowi wskazanie, aby zwrócić się o pomoc do psychologa lub psychiatry. W internecie można znaleźć także testy na trypofobię, jednak są one skonstruowane nieco inaczej. W kwestionariuszach – których nie brakuje w sieci – znajdują się pytania, jednak w przypadku diagnozowania tej nietypowej przypadłości największą rolę odgrywa strona wizualna. Osoba, która dostrzega u siebie niepokojące symptomy, ogląda szereg zdjęć przedstawiających owoce, zwierzęta, rośliny, przedmioty i ludzką skórę z niewielkimi otworami o nieregularnych kształtach. Jeśli patrzenie na większość z tych obrazów wywołuje niepokój i gęsią skórkę, warto rozważyć pomoc specjalistyczną. Terapia przyda się szczególnie wtedy, gdy objawy fobii utrudniają codzienne funkcjonowanie, a nasilający się stres oraz widmo nagłego ataku paniki odbierają radość życia. AUTOR tekstu: artykulpartnera@

test na ataki paniki